Συγκέντρωση αλληλεγγύης στα συλληφθέντα της πορείας το καλοκαίρι του 2020 ενάντια στο νόμο για της διαδηλώσεις

2η δικάσιμος Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου - Δικαστήρια Ευελπίδων, 12:30, κτήριο 13

Στις 9 Ιουλίου του 2020 τεράστιο πλήθος κόσμου κατέβηκε στο δρόμο διεκδικώντας έμπρακτα το σπάσιμο της τρομοκρατίας που πήγαινε να επιβληθεί με ένα ακόμα νομοθέτημα έκτρωμα. Στόχο αυτή τη φορά αποτελούσε το αδιαμφισβήτητο και διαχρονικό μέσο αγώνα που χρησιμοποιούν οι από τα κάτω ανά τον κόσμο: η διαδήλωση. Η ψήφιση του νόμου περιορισμού των διαδηλώσεων όριζε, μεταξύ άλλων, την αδειοδότηση και διαμεσολάβηση των κινητοποιήσεων από την αστυνομία, την διάκριση σε «παράνομες» και «νόμιμες» διαδηλώσεις, τον ορισμό «οργανωτών» των διαδηλώσεων οι οποίοι θα καταγγέλλουν τυχόν «ύποπτες κινήσεις», τη ρύθμιση από τους μπάτσους του δρομολογίου της πορείας ή το αν «δικαιούται» να κλείσει όλο τον δρόμο ή μία λωρίδα μόνο. Η διασφάλιση της απρόσκοπτης κυκλοφορίας του εμπορεύματος και η μη διατάραξη της καπιταλιστικής «κανονικότητας», μπαίνει σαν προμετωπίδα, στην αυγή της κρίσης και των αγώνων που έρχονται.

Η περίοδος των lock down και της καραντίνας αποτέλεσαν για το κράτος το δοκιμαστικό πεδίο για την επιβολή μιας σειράς μέτρων ευθείας επίθεσης σε κοινωνικά και ταξικά κεκτημένα, η ένταση της οποίας αυξάνεται αμείωτα μέχρι σήμερα. Συμπληρωματικά στην αύξηση της καταστολής, την επαναρρύθμιση της εργασίας, της εκπαίδευσης, της υγείας, σε πλήρη σύμπλευση με τις ήδη σε ισχύ εξευγενιστικές διαδικασίες στο κέντρο, επιχειρήθηκε να χτυπηθεί ένα από τα βασικά μέσα αντίστασης που έχουν τα κινήματα, η πορεία και το πεδίο του δρόμου. Η εφαρμογή άλλωστε του δόγματος Νόμος και Τάξη που παίζει κατ’επανάληψη η νεοφιλελεύθερη πραγματικότητα για να ταϊσει το φιλοθεάμον της κοινό και να εκφοβίσει όσα επιλέγουν να σταθούν ανάχωμα στην επίθεσή τους, δεν περιορίζεται στα χημικά και τις συλλήψεις, στο πλαίσιο μιας διαδήλωσης. Πάει χέρι -χέρι με τους βασανισμούς και βιασμούς στα τμήματα, τις επιθέσεις στις πορείες των γειτονιών, τις κρατικές δολοφονίες ρομά στο δρόμο για κλεμμένες βενζίνες. Πάει χέρι χέρι με τις εξώσεις φτωχοποιημένων στρωμάτων από τα σπίτια τους, προς χάριν των fund που θα το «αξιοποιήσουν»επενδυτικά, με τις επιθέσεις σε εργαζόμενους που απεργούν, με τη στοχοποίηση όσων αρνούνται την πραγματικότητα της υποταγής στα πολεμικά κελεύσματα των καιρών μας. Γεμίζει τις λίστες με εμπλεκόμενους μπάτσους σε συστήματα trafficking, προστατεύει μαγαζιά και παραμάγαζα του μαύρου κεφαλαίου, συμπορεύεται με τις πολιτοφυλακές των φασιστών και του ακροδεξιού συφερτού.

Οι απαντήσεις λοιπόν που δόθηκαν την ημέρα της ψήφισης του νομοσχεδίου στο δρόμο, με τη συμμετοχή και την κινητοποίηση κόσμου από κάθε κινηματικό πεδίο, ακολουθήθηκαν από ένα όργιο καταστολής, με τις διμοιρίες των ΜΑΤ να πνίγουν την πορεία στα χημικά, και με τις περίφημες ομάδες Δέλτα να διεμβολίζουν μηχανοκίνητα τόσο την πορεία στην κάθοδό της από το Σύνταγμα, όσο και στο πέρας αυτής. Μια δολοφονική πρακτική των δελτάδων με μακρά ιστορία, για την οποία έχουν πλήρη και συστηματική κάλυψη από την πολιτική τους ηγεσία. Οι συλλήψεις στο σωρό που ακολούθησαν, με τον Χρυσοχοϊδη να τις ανακοινώνει πριν καν τα συλληφθέντα μεταφερθούν στην ΓΑΔΑ, και το φόρτωμα κακουργημάτων - καρμπόν σε κάποια από αυτά - αποτέλεσε την συνέχεια της κατασταλτικής κρατικής μανίας. Έξι χρόνια μετά, κατά τη διάρκεια των οποίων οι περιοριστικοί όροι και το καθεστώς υποδικίας διατηρήθηκαν στο ακέραιο για τους περισσότερους αγωνιστές, τα διωκόμενα συντρόφια καλούνται στα δικαστήρια για να «απολογηθούν» για το αυτονόητο: την υπεράσπιση της συμμετοχής τους στη διαδήλωση.

Από εκείνη την μέρα, μέχρι και σήμερα, ο κόσμος του αγώνα έχει δείξει παρολαυτά επανειλημμένα πως απάντηση στην καταστολή δεν μπορεί παρά να είναι η αντίσταση. Το νομοσχέδιο καταργείται στην πράξη, με πλήθος αγωνιζόμενου κόσμου να διεκδικεί και να κερδίζει το δρόμο αδιαμεσολάβητα, κόντρα στο φόβο που κράτος και μπάτσοι επιδιώκουν να διαχύσουν. Φωνάζοντας πως ο δρόμος και οι όροι με τους οποίους πορευόμαστε σε αυτόν, ορίζονται, διαφυλάσσονται, διαμορφώνονται, μόνο από όσους και όσες αγωνίζονται. Ούτε από το κράτος ούτε από τους ένστολους φρουρούς του.

Αναγνωρίζοντας πως η δίκη αυτή δεν αποτελεί παρά μία ακόμα απόπειρα του κράτους να τρομοκρατήσει και να καταστείλει τα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας και προτάσσοντας την αλληλεγγύη μας στα συντρόφια που δικάζονται, καλούμε στη συγκέντρωση αλληλεγγύης στις 1 Οκτωβρίου, στα Δικαστήρια Ευελπίδων, κτ. 13, 12:30.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

ΚΑΝΕΝΑ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Αναρχικό στέκι Υπόκεντρο

Αραχώβης 42

ypokentro.espivblogs.net